به نام خدا

هنگام که قدرت(زده) برآن می شود که حکمت را تا ظرفیت عقلانیت خویش فروکشد ، طبعاً تشعشعاتی ازآن دست که از وجود جناب نامستطاب مشایی ساطع تواند گشت ، ساطع خواهد شد :تشعشعات یک ذهن تاریک که می پندارد جهان و حقایق

آن موکول به ادراکات ابتر  اوست و حدّ دانایی، حد معرفتی ظرف وجودی هموست!

آقای مشایی! این خزعبلات که دیگرباره و از پس لاطائلات پیشین از ناحیه ی نامقدّس شما صادر گردیده است چیست ؟ باری ترا در جهان معرفت و اندیشه ، چه شأنی است که تکلیف عقلی و نقلی ملتی بزرگ چون ملت ایران را با اعتمادبنفسی چنانی

با مکتبی جعلی که به هیچ نظامی از برهان و معرفت  مستظهر نتواند بود معین می دارید؟!

باری در آن ساحت که عشق علی (ع) می درخشد ، مکتب کوته فکرانه ی انانیت و جاهلیت من و تو  چه تواند درخشید؟ عاقل باش آقای عزیز ! واگر عاقل نتوانی بود ، دم در کش و خموش باش! که بسیارند از تو داناتر !