اول و انجام کلام کلیم بسم الله الرحمن الرحیم ستایش مرخدای را- کردگار جهانیان- که زبان داعیان به بهین برهان ببست و به کرداری در الست کار ابد بفرمود و به خامه ی خلقت نامه ی ملت بنوشت و از عدم - کائنات و آدم بسرشت و چنان نگاشت که سر سرکشی به جلالت نکشد و پر پرکشی بی دلالت نباشد و حق گران کشید و ناحق بکُشید و بس کرشمه که در عوالم پست و بالا دوانید و ساکن و صامت را بر پست و بلند روانید و آن کرد از جود و وجود که دانیم و دانید.