گر زبان شیواست، برهان نیز هم

دربدر دنبال کوی و روی تو   زیر و بر  در  موی و  در  آموی تو

خّرم از آهوی تو  آهی دهر    مهر تو در ماه و در ماهی دهر

از شکیبم می پزد آب حیات   وز لهیبم می گزد  هیهات هات...