لغات و واژگان درس اوّل:

   parla    حرف مي زند ( حرف مي زنيد )

italiano        ايتاليايي

non           نه- قيد نفي معادل  not  انگليسي- علامت منفي كننده

ancora       هنوز

 e     و   ( بدون آكسان)    (حرف ربط

' e             است

'non   e      نيست

La      حرف تعريف معرفه ( معيّن ) براي اسم مفرد مونّث

il          حرف تعريف معرفه ( معيّن ) براي اسم مفرد مذكّر

mia     مال من ( صفت مِلكي براي اسم مفرد مونّث)

mio      مال من ( صفت ملكي براي اسم مفرد مذكّر )

prima       اوّل ( براي مفرد مونّث)

primo      اوّل  ( براي مفرد مذكّر)

lezione     درس

ma           امّا

Lo              آن را- او را  ( ضمير مفعولي)

spero        اميدوارم( از مصدر  sperare   سپِرار ِ  اميدوار بودن)

bene          خوب- كاملاً

posso        مي توانم ( بي قاعده)

 non  posso   نمي توانم

potere     توانستن

parlare    صحبت كردن- حرف زدن( مصدر )

correntemente     روان- بطور روان ( قيد )

giorno       روز

difficile       مشكل

facile         آسان

L'italiano      زبان ايتاليايي ( تركيب  il   حرف تعريف و    italiano  ايتاليايي : چون حرف اوّل كلمه مصوّت است ، حرف مصوّت حرف تعريف مي افتد و سپس دو كلمه با هم تركيب مي شوند. 

per  براي

un  يك ( حرف تعريف نامعيّن = نكره  براي اسم مفرد مذكّر

uno   يك ( حرف تعريف نامعيّن = نكره براي اسم مفرد مذكّر

una        يك ( حرف تعريف نامعيّن= نكره براي اسم مفرد مونّث)

francese      فرانسوي

no   نه- خير - معادل  not انگليسي

ma  امّا

Roma    (شهر) رُم 

fu   شد

non  fu   نشد

fare    كردن- ساختن

fatta  كرده- ساخته

in   در  ( معادل  in  انگليسي )

 *** متن ایتالیایی درس از کتاب ارزشمند" خودآموز جامع زبان ایتالیایی بروش مستقیم" تألیف و ترجمه استاد ارجمند  " رضا طاهری " است- هرکجاهست خدایا به سلامت دارش -

( کتاب مذکور چاپ انتشارات " کتابفروشی اشراقی" تهران- سال ۱۳۴۲ هجری شمسی است )-

کتابی که انصاف را از پس افزون بر چهار دهه از  زمان نشرش همچنان از زیبا - شیوا و  شیرین و جامع ترین کتب آموزش زبان ایتالیایی است و اینجانب نخست آشنایی خویش با زبان زیبای ایتالیایی را مدیون این کتاب و  مولف ام -

 

مصدر و علائم آن در زبان ایتالیایی :

به اجمال باید گفت : علامت مصدر در زبان فارسی      ن

                                               در زبان آلمانی    en...

                                              در زبان انگليسي  to

 و در زبان هاي شاخه لاتين ( فرانسه - اسپانيايي و...) كمابيش (و با اندكي اختلاف) مشترك

با ايتاليايي است( كه خود از زبان هاي شاخه لاتين است. )

علائم سه گانه ي مصدري در ايتاليايي :

( در ايتاليايي  سه گروه مصدر وجود دارند  و هر گروه داراي علامت مصدري خاصّي است كه بدان شناخته مي گردد - و مصادر  آن گروه و افعال شان پيرو  قاعده ي صرف همان گروه اند و نمي توان نشانه مصدري يك مصدر از گروهي خاص را  تغيير  داد. )

1- مصدرهاي گروه  are...  آره ( ه = کسره)( كه در  آخرشان  are مي آيد مثال: parlare  پارلار ِ ( صحبت كردن)

2- مصدرهاي گروه  ere... اره ( كه در آخرشان  ere  مي آيد مثال:  vivere  وي و ِ ر ِ ( زندگي كردن)

3- مصدرهاي گروه  ire... ایره ( كه در آخرشان  ire  مي آيد مثال:  partire  پارتي ر ِ  ( عزيمت كردن)

 

بنابراين براي بدست آوردن بُن هر فعل بايد نشانه مصدري را  از مصدر  حذف كنيم ( يعني نخست 

نگاه مي كنيم كه يك مصدر از كدام گروه است (= نشانه مصدري كدام گروه را  دارد)- سپس آن نشانه ي مصدري را  از آن حذف مي كنيم - آنچه باقي مي ماند ، همان بُن ( ريشه) باقاعده ي آن مصدر است.

 

درس اول:

  ? parla    italiano  :

 ايتال يانُ           پارلا

                    Non     ancora   -     E'     la      mia     prima     lezione :

                             لِتس يُن ِ           پريما         ميا         لا       اِ             آنكُرا          نُن

Ma        lo      parlera'       presto :

    پرِستُ            پار لِرا             لُ        ما

Lo      spero     bene  -  ma    non     posso    parlare   correntemente   il   primo     giorno :

جُرنُ      پريمُ    ايل      كُرِّنتِمِنتِ            پارلار ِ    پُسُّ      نُن    ما      بِ نِ      سپِرُ         لُ

Non      e'      difficile     l'italiano     per    un     francese :

فرانچِز ِ       اون       پِر       ليتال يانُ      ديفّيچيل ِ        اِ     نُن

 

  No   -        e'    facile   -  ma    Roma    non   fu    fatta    in   un    giorno  :

                جُرنُ      اون     اين       فاتّا       فو       نُن        رُما       ما         فاچيل ِ         اِ           نُ

 

ترجمه متن درس :

1- حرف مي زند ايتاليايي ؟( براي احترام صيغه سوّم شخص مفرد را براي دوّم شخص مفرد مي آورند : يعني شما حرف مي زنيد ؟)

2- نه هنوز-  است درس اوّلم.

3- امّا آنرا حرف خواهد ( خواهيد ) زد  بزودي.

4- آنرا اميدوارم كاملاً   -  امّا نمي توانم حرف زدن  بطور روان  روز اوّل.

5- نيست مشكل ايتاليايي براي يك فرانسوي ( فرد مخاطب، فرانسوي است - و زبان هاي ايتاليايي و فرانسوي از يك شاخه و ريشه اند ).

6- نه-   است آسان- امّا ( شهر ) رُم نشد ساخته در يك روز. ( ضرب المثل ).

                                                  *****

(2)- حروف تعریف در زبان ایتالیایی :

برعکس زبانهایی چون آلمانی ، که حروف تعریف در آن به سبب عدم قاعده مندی کافی از معضلات آن زبان ها به شمار می آید ، در ایتالیایی ، مبحث حروف تعریف نیز از سهولت مناسبی برخورداراست - و  زبان آموز برای آموختن آن کاری صعب فراروی خویش ندارد.

حرف تعریف (معیّن) اسم مفرد مذکّر :                IL       ...O    ایل        

حرف تعریف  اسم  جمع مذکّر :                     I           ... I   ای                                    

       مثال:                          IL   GIORNO   روز    

                                           I    GIORNI  روزها

 

حرف تعریف اسم مفرد مونث :            

                                                          LA        ...A

   حرف تعریف اسم جمع مونث :               LE         ...E

 

    مثال:                    LA   PERSONA   شخص

                               LE   PERSONE  اشخاص

* البته در هر مورد استثنائاتی وجود دارد.

 

حروف تعریف نامعیّن ( نکره) :  

   برای مفرد مونث :    UNA    یک ...                   /  ... ی

برای مفرد مذکر     : UNO       و       UN  یک  ...         /   ...ی

 

قواعد تلفظ سایر حروف ایتالیایی:

 زبان آموزان گرامی -  پس از آنکه دو قاعده نخست( قواعد تلفظ    C  و  G  ) را آموختید ، دیگر  ان شاء الله در  مبحث قرائت و  املا ء  زبان ایتالیایی  مشکلی  در میان نخواهد ماند -

چرا که  :

 A =  آ          B =  ب      D  =   د          E = اِ      F =   ف       I =  ای      L =  ل     M =  م    N = ن

 O =   اُ         P =  پ        R =  ر       S =  س      T  =  ت            U = او        V=  و   

 صدا خواهد د اشت .

 

***  ss = س 

*  s  اگر میان دو حرف با صدا قرار گیرد ، صدای  ز   خواهد داد :        scusi   سکوزی   : ببخشید

* Q   همواره  با    u    می آید - و با هم صدای     کو      می دهند :    qu    کو

* H   تلفظ نمی شود.           Ho             اُ   =  دارم

*   Z   گاه صدای (  تس  ) می دهد :      Grazie    گراتس یِ    : متشکرم

و گاه صدای      (   دز    ) می دهد :    Mezzogiorno    مِدّزُ  جُرنُ   :  ظهر  ( نیمه ی روز )

*****  در ایتالیایی ،   هر حرف که دوبار پشت سر هم بیاید ،  مانند زبانهای عربی و فارسی ، با تشدید تلفظ می شود - یعنی تشدید می گیرد ( البته از علامت تشدید  استفاده نمی شود - اماّ در تلفظ کاملا مشدّد بودن آن حرف رعایت می گردد - و اصولاً زبان ایتالیایی از زبان هایی است که  حروف مشدّد  در آن بسیار است - و  کاملاً نیز  اِعمال می گردد.)

 

* زبان ایتالیایی 21 حرف الفبا دارد  :

A            B                 C                D                  E                  F                G               H
آکّا              جی             اِفِّ                اِ                   دی              چی             بی          آ 

I                L                  M                N                  O                P                Q             R
اِرِّ              کو               پی              اُ                   اِنِّ               اِمِّ                  اِلِّ              ای

S               T               U                 V                 Z

دز ِتا            وو                  او                تی            اِسِّ 

 

پایان مبحث حروف الفباء و  قواعد تلفّظ  آنها در زبان ایتالیایی .

این دو قاعده را بیاد بسپارید :

زبان آموزان ارجمند - لطفاْ این دو قاعده کلیدی در مبحث املاء و قرائت زبان ایتالیایی را  به نیک بخاطر سپارید :

قاعده ۱ :   C    اگر  پیش از    i   و یا  e   قرار گیرد،  صدای   چ  خواهد داد  -یعنی صدای الفبایی و  طبیعی خود را دارا خواهد بود-

( وگرنه صدای ک خواهد داشت )

مثال :  Ci     چی                       Ce     چ ِ

و  به همین سان :

 G       اگر      پیش از     i   و یا      e    قرار گیرد ، صدای    ج    خواهد داد  - یعنی صدای الفبایی و طبیعی خود را   دارا خواهد بود-  ( وگرنه صدای   گ   خواهد  داشت .)

مثال :        Gi   جی             Ge  ج ِ

 

قاعده 2  :   گاه   برای اینکه  دو حرف مذکور (   C   و    G  ) ،  حتّی هنگام که پیش از سایر  حروف مصوت ( یعنی  A و O  و U  )می آیند ، نیز   صدای الفبایی خود را  دارا باشند ، 

بین این حروف و  آن حروف مصوت ،  یک i   می افزایند  که خود تلفظ نمی شود ولیکن موجب می شود این دو حرف (  C   و یا   G  )  صدای الفبایی خویش را حفظ نمایند.

مثال :     Cio  چُ    (  که اگر  I  نبود ، خوانده می شد  کُ )

            Gio   جُ    ( که اگر   I  نبود ، خوانده می شد  گُ )

بنابراین به این i  حایل ، i   حفظ  صدای الفبایی حرف  می گوییم.

 

و گاه برعکس ، می خواهند  صدای الفبایی و طبیعی دو حرف مذکور (C و  G  ) را از آنها سلب کرده، بگیرند- در این موارد میان این حروف و       i    یا      e     ،  یک  h  غیرملفوظ می آورند ، که  تلفظ

نمی شود و  در ضمن مانع از  تلفظ دو حرف مذکور بطور طبیعی و با صدای الفبایی می گردد- یعنی صدای الفبایی شان را حذف می کند - 

مثال:   Chi   کی (  که اگر h  نبود ، خوانده می شد:     چی )

         Ghi     گی ( که اگر  h   نبود ، خوانده می شد:    جی ) 

بنابراین  به این h ،  h  حذف  صدای الفبایی حرف می گوییم.

 

آموزش زبان ایتالیایی : (1 )

   زبان ایتالیایی از  کهن - آسان و زیبا ترین  زبان های زنده جهان است که از پس این همه قرن همچنان زیبایی و پویایی خویش را پاس داشته - در  گوش خوش طنین است.

این زبان تقزیبا با همه زبان های اروپایی در تعامل بوده -  تاثیر نهاده یا اثر پذیرفته است - و  در میان زبان های شاخه لاتین چون فرانسه - اسپانیایی و پرتغالی و... می توان آن را همچون یک زبان مادر بر شمرد - آنسان که آموختن زبان ایتالیایی - همزمان بمنزله آموختن دست کم نیمی از زبان اسپانیایی و  کمی کمتر پرتغالی -  و  بخشی بزرگ از زبان فرانسه - و  قسمت اعظم زبان اسپرانتو  قلمداد تواند شد -

چرا که اسلوب و ساختار و بخش بزرگی از واژگان این زبان ها مشترک بوده - در این میان ایتالیایی بوجهی بارز از لحاظ فقه اللغه ممتاز است.

در عین حال پیوند و  ارتباط  نزدیک این زبان با زبانهایی کهن چون یونانی - بر اهمیت این زباناز جهت دسترسی به متون و تتبعات و تحقیقات زبانشناختی و... می افزاید.

انصاف را همه آنان که بدین زبان سخنی گفته - یا از آن سخنی شنیده اند - آن را بس زیبا و خوش آهنگ و  گوش نواز یافته اند -

ضمن آنکه در قیاس با اغلب دیگر زبانهای زنده و  رایج - از بسیاری از مشاکل و معاضل و دشواری ها و  ولنگاری های زبانی مصون است و  قواعد دستوری آن غالبا عاری از پیچیدگی های مایوس کننده است.

در مثال - در این زبان برای آموختن نگارش بدین زبان - زبان آموز   کاری سخت آسان فراروی خویش

 می یابد و به سهولت و در یک جلسه آموزش  همه قواعد اصلی مبحث املاء  و قرائت  را  توامان در تواند آموخت.

 

عرفان علوی و عرفان مولوی(5)

و تاریخ- تاریخ خون و جنون شد - و  عقل و  عدل واژگون شد و ستم ستم به میراث بنهاد و  حرامی حرامی زاد... و امام از پس امام شهید گشت - ازآن که راستی این زمان سخت تنها و ناراستی ایندم صعب پر سپاه بود - و  شیطان اینجا و آنجا - خرد و کلان را به قدر کافی و وافی جوف درون  درسپرده -  روح و روان - نیک آزموده بود و  از مردی جز  امردی - و  از زنی جز زنا نمانده بود - پس نه امامی یاری توانستی شد و نه امام کشی خواری توانستی دید- که از امردان و  زانیان هم آن آید که آمد ...

و دین از  مقامش به دیگر شد و آیین از مقرش بگشت و  از آن پس قرار و مقری نیافت - که از آن پس یار و یاوری و راه و راهبری نیافت...و بدینسان بیراهه ها و راهزنان فوج فوج و موج موج در رسیدند ... در رسیدنی ...

 

 

عرفان علوی و عرفان مولوی(4):

و شگفت آنکه هم از نخست بناگاه دروغیان و دروجیان پیش آمدن و بر آمدن گرفتند و راستیان و راستینان را پس زدن و بس گفتن گرفتند و اسلام گامی چند نرفت که ناگاه دشمنان دوش و دی بر  مسند و منبر خویش یافت  و  خود بچون رافضیان و رفضیان لاجرم عزلت گرفتن گرفت و در پس و پستو نشست- که ناگزیر  سیف و نام علی (ع) در نیام گشت و  حریف ضعیف به ادبار  روزگار  مر حق- و اقبال دوار مر حقه را  قوی گشتن گرفت - و  ایدون چندان برفت که دخت نبی (ص) با جفت خویش و حسنین در سرای خود غریب گشت - گشتنی-

و کار چنان واررونه و رو.زگار چندان باژگونه گشت که امام حرامی و حرامی امام اوفتاد و  دوست دشمن و دشمن دوست شد

و  شکمبارگان دگرباره پیش آمدند و سالوسیان و موس موسیان و لافزنان و دروغزنان و گزافیان و هر کژ اندیش نابخرد و هر بدکیش نامرد- و عدل و  خرد چون چشم بگشود مگر چاه  یار و یاریارگویی نیافت و  ستم و جهل چون دیده وا کرد خویشتن را  امیری دید که دنیی و عقبی مردمان بکف داشت و مردمان - سگ سانان  بر او  مر دمان می جنباندند- جنباندنی...

واین همه در زمان  گذشت - گذشتی ...

عرفان علوي و عرفان مولوي (3)

عرفان علوي و عرفان مولوي (۳):

راستي را  چندان كه بيش در مي نگرم  اندك تر اندر يابم كه در  رسول (ص) و آل اوي (ع) چه كاستي است و در  ديگران چه فزوني ، كه خيال خيلي از اين جمع گسسته ، بدان جماعت در پيوسته است ؟

حال آنكه دين از اين خاندان متين بياغازيد و در اين امر كس ابا ايشان شريك نبود و هيچكس جز ايشان نتاند گفت كه قوام و دوام دين به ما بوده است -  آنسان كه حتّي دشمنان اين خاندان نيز بر اين حقيقت مقّرند و دين اسلام را جز اين آستان قرار و مقرّي نبوده است- و هيچ كس از برون بر دانشي از دانشهاي اين دين نيفزوده است و  كسي را به بينش از بينش هاي راستين راه نگشوده ، هدايت ننموده است- كه سلمان نيز سان هر مسلمان دانش و بينش خويش از اين آستان داشت و از نزد خويش نداشت- پس ديگران به صد بُعد از اين منزل ، كه علم سلماني است- چسان بي نياز از اين آستان- آستان نبي (ص) و اهل بيت (ع) توانند بودن؟

عرفان علوی و عرفان مولوی (2)

باری- هر زمان که سالک طرق معرفت مر کمال نشناسد و برهان نداند و  افزایش و کاهش در نیابد و نداند که براستی به چه سوست ُ هر گردی راه ازو  تواند زد و   به هر هرزه گردی تواند اوفتاد - ازآنکه  در این وادی راهزنان بسیارند و راهبران اندک - و به هر کس اعتماد نشاید کرد -  که جان انسان را سخت سست یافتیم ایدون که درنگریستیم و سست تر از آن عمل و ایمان انسان را- که به هر نیم نسیمی لرزان و ریزان گردد -

و بس اندک یافتیم آنان را جان هایی سخت محکم دارند و در شدائد  ایام  از جای نروند و  مر مولای خویش تنها نگذارند -

و حسین (ع) تنها نشد مگر آنگاه که بزرگان قوم دل به دنیا درباختند و  با گرگان نرد دوستی درباختند  و  عقلای قوم از طریق جهلای قوم رفتند و برهان و میزان و فرقان طرد افکندند - و در  ادله ی مریضه در آویختند و مرضات یزدان را به  امراض شیطان درفروختند و بدینسان چندان که از علم در آموختند بر دانایی شان نیفزود که بکاست ...

وایدون یزیدیان زادند و  پروار گشتند و بسیار گردیدند و حسینیان به غربت اوفتادند و خوی و خون شان به ظلم بر زمین ظلوم بریخت - ریختنی...

که این نخست تیر و تیغی نبود که بر اولیای دین بر می کشیدند - بر کشیدنی - که از آن پیش و از آن بیش بر پیشینیان ایشان بر کشیده بودند  ظالمان-

و چنین اوفتاد و بدینسان سنان ستم بر  اسنان نبی و وصی همزمان فرود آمد - و همزمان بر جان شان-

و بت تراشان و بت فروشان طبل بزرگی نواختند - هرچند که  به دیگر روز خویشتن را در میان بندگان یافتند - یافتنی- و آنگاه این طلقای مطلق به فرمان رسول (ص) آزاد گشتند تا تتمه ذات خود عیان سازند و  ظلمت های ژررف تر  ارواحشان آشکار اوفتد -

ولیک تا  ذوات ظلمانی سفیانی و اموی بر ملا اوفتد رسول (ص) و آل اوی (ع) چه متاعب که از ایشان نکشید و چه مذاهب که درپدید نیامد- آمدنی...

و  تصوف تنها راهزن این میان نبود... که در جوار خویش- پیش یا پس و یا در میان - خلفای کذب و انبیای کذب و اولیای کذب درکنار داشت- داشتنی...

 

عرفان علوی و عرفان مولوی

چنان که از این و آن  پیداست  چنین می نماید که سخن گفتن از معرفت خداوند و نیل به قرب و وصل و ولایت و  هدایت اش کاری سخت سهل و امری بس ساده است و از دیر زمان هرجای که بنگری بسیارند مدعیان و داعیان این طریق و سبیل - و نیز اینسان که می نماید اولیای راستین این راه در این جایگاه از همه غریب تر و  بی یار و یاور ترند - و  اینسان که پیش می رود این بیم می رود که ناخوانده مهمانان  ناخلف که بر  ناصیه شان داغهایی مشکوک منقش است و رووس شان به رووس دزدان و راهزنان ماننده است  دزدانه سر به تمامی در این آستان کنند و راستان را که میزبانان این سرای از باستان اند برون افکنند- و این خطری کوچک و اندک نیست-

باری هرجای که در می نگریم غوغای عرفان و بانگ معرفت بلند است و  عارفان و معرفتیان در هر هیات و سیمای فوج فوج در می رسند و  آنجای می نشینند که زمانی از آن علی (ع) و فرزندان او بوده است - و به واژگونه کاری این زمان این عارفان از همه مقام و منزل در گذشته چندان اوج گرفته اند و   فرا رفته اند که نه به نبی (ص) نیازمندند و نه به وصی(ع) پایبندند و نه گوش نانیوش شان  برهان و دلیلی بر می تابد -

براستی مرتبه صوفی لافی و عارف کاذب گزافی کجاست ؟ و  این همه دین و دل بری ایشان از چیست؟ نه از این است که مردمان سرچشمه های راستین دین خویش را به درستی در نشناخته اند ؟ و مفاسدی که از بدعت هایی چون صوفی گری و ... و دعاوی کذب  کذابان راهزن دل و دین مردمان  پدید تواند آمد  را به کمال در نیافته اند؟

آیا به بهترین زبان و بیان و  برهان جبهه و عقبه این لافزنان و گزافیان که در   غفلت مردمان کمین ساخته اند  و به هر شیوه بدیشان و دینشان تاخته اند  از سوی رسول(ص) و آل اوی (ع) برملا نگشت و به مردمان شناسانده نگشت؟

پس از چیست که حتی و بل بیش از همه - فرهیختگان و  دانش آموختگان جامعه فریفته و شیفته این ژاژ خایان اند و دل و دین به یکباره بدیشان می بازند ؟

و نیست جز اینکه دانایان قوم کار به اهمال برگزار کنند و  نادانان قوم   نادانی خویش تکرار کنند و در این میان این دین  است که زیان بیند و این متدین است که ترسان نشیند